Gezondheid

Binnen het Beagle ras spelen er een aantal DNA afhankelijke erfelijke aandoeningen. 

Om beter te begrijpen hoe de vererving van de ziektes binnen het ras gaat, leg ik dat eerst uit. 

Na dit stukje (saaie) theorie, leg ik per ziekte uit wat deze inhoudt.

Wij testen al onze honden op de ziektes die te testen zijn d.m.v. DNA en die binnen de Beagle spelen. 

Wij vinden de gezondheid erg belangrijk, natuurlijk blijft een hond een levend wezen maar wij doen ons best om 

toekomstige puppy eigenaren met een maatje voor het leven mee naar huis te laten gaan. 

De combinatie ouderdieren zoeken wij daarom ook met veel zorg uit

Erfelijke ziektes & Genetica hoe zit dat?

Erfelijke aandoeningen kunnen op verschillende wijze overgedragen worden:

Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Een hond kan de erfelijke aandoening enkel krijgen als hij van beide ouders hetzelfde afwijkende allel krijgt.

Enkelvoudig dominant overervende aandoening: Een hond hoeft maar van een van de ouderdieren het allel te krijgen om de erfelijke aandoening te krijgen.

Geslachtsgebonden aandoening: Is geslachtsafhankelijk. Een aandoening welke alleen een reu of een teef kan krijgen.

Polygentische erfelijke aandoening: Er zijn meerdere genen betrokken bij het ontstaan van de erfelijke aandoening.

Een ouderdier kan Vrij, drager of lijder zijn van een erfelijke aandoening. 

Vrij: De hond is vrij van deze erfelijke aandoening, kan het zelf niet krijgen en kan dit ook niet doorgeven aan zijn nakomelingen 

Drager: De hond heeft een gezond en een ziek gen, word zelf niet ziek maar kan dit wel doorgeven aan zijn nakomelingen. 

Lijder: De hond heeft 2 afwijkende genen kan zelf de ziekte krijgen en geeft dit door aan zijn nakomelingen.

 

In het schema zie je hoe de erfelijke ziektes binnen het Beagle ras  (enkelvoudig recessief overervende aandoeningen) worden overgegeven van ouderdieren op nakomelingen (puppy’s). Dragers worden zelf niet ziek maar kunnen bij het kruisen met een drager of lijder wel de erfelijke ziekte door geven aan hun nakomelingen. 

Musladin-Leuke-syndroom (MLS), voorheen bekend als het Chinese Beagle-syndroom, is een genetische ziekte bij Beagles die de ontwikkeling en structuur van bindweefsel beïnvloedt. Het omvat meerdere lichaamssystemen, waaronder botten, hart, huid en spieren. De ziekte lijkt op het strake-huidsyndroom van de mens.

 

Beagles met MLS worden geboren met verschillende gebreken die worden gekenmerkt door korte buitenste tenen aan de voorkant en soms alle vier de tenen, hoog aangezette gevouwen oren op een platte schedel met extra kraakbeen erin, schuin toegeknepen ogen en een zeer dikke, strakke huid met weinig nekvel. De zieke pups zijn klein van stuk en hebben een zeer stijve manier van lopen.

 

MLS is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

Bij IGS zijn de darmen van een hond niet goed in staat tot het opnemen van vitamine B12. Dit wordt veroorzaakt door een defect in de eiwitten die B12 normaal gesproken opnemen. Dit defect ontstaat doordat de genen die voor dit eiwit coderen dit niet voldoende of helemaal niet doen. Het gevolg is dat de hond een vitamine B12 tekort krijgt. Dit tekort bouwt zich langzaam op en de eerste symptomen zie je tussen de 6 en 9 maanden.

 

Symptomen kunnen zijn: vermoeidheid/lusteloosheid, niet willen eten en/of niet aankomen in gewicht. Pups groeien vaak minder goed of er is sprake van haaruitval. Uiteindelijk kan een tekort aan vitamine B12 leiden tot allerlei neurologische klachten, variërend van spierzwakte tot epileptische aanvallen. 

 

IGS is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

NCCD is een neurale aandoening die een verlies van fysieke coördinatie veroorzaakt. De Ziekte word zichtbaar als een puppy rond de 3 weken oud is en zijn eerste stapjes wil gaan zetten.

 

De aangedane puppy’s kunnen niet normaal lopen, vallen steeds om of kunnen alleen kort in een rondje lopen. 

Andere symptomen kunnen abnormale oogbewegingen en een afwezige dreigingsreactie zijn.

Puppy’s met NCCD worden vaak geeutaniseerd. 

 

NCCD is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

De ziekte van Lafora is een erfelijke progressieve mycologische epilepsie.  Bij de ziekte van Lafora zijn de eerste symptomen pas zichtbaar rond het 6e levensjaar. Dat maakt de ziekte ook gevaarlijk omdat er in die 6 jaar al veel nakomelingen kunnen zijn.

 

Symptomen zijn: Schokkende bewegingen bij het zien van flitsende lichten of plotselinge geluiden en bewegingen. De ziekte vordert langzaam gedurende vele jaren en geleidelijk treden andere neurologische stoornissen op, zoals ataxie, blindheid en dementie.

 

Lafora is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

De eerste symptomen van Hypocatalasie ontstaan in het eerste levensjaar van de Beagle en leidt tot de vorming van diepe zweren, parodontitis en necrose van zachte weefsels in de mond (ook bekend als gangreen). De Beagle zal uiteindelijk meerdere elementen verliezen. 

 

Hypocatalasie is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

Stollingsfactor VII (factor 7) is een van de eiwitten dat betrokken is bij de bloedstolling bij honden. Een tekort aan Factor VII kan een bloedingsstoornis veroorzaken, wat kan leiden tot gevaarlijke, ongecontroleerde bloedingen in het geval van letsel of een operatie. De aandoening wordt veroorzaakt door een recessieve mutatie in het gen F7.  We weten inmiddels dat de stollingsfactor VII alleen vaak geen problemen geeft. Factor VIII (factor 8) en de ziekte von willebrand moeten ook dragend of leidend zijn. 

Primary open angle glaucoma (POAG)  veroorzaakt blindheid. De blindheid wordt veroorzaakt door intraoculaire druk. 

 

POAG is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

Progressieve retina atrofie (PRA) is een aandoening waarbij het netvlies verslechtert. De term progressieve retina atrofie wordt gebruikt om meerdere typen erfelijke aandoeningen van het netvlies te omschrijven. Nachtblindheid is een van de eerste symptomen van PRA, wat zich kenmerkt door verminderd zicht in de schemer- en avonduren waarbij de pupil vergroot is en de pupilreflexen vertraagd optreden.

Het verloop van PRA is onduidelijk. De eerste symptomen kunnen op een leeftijd van 6 maanden zichtbaar zijn. Maar het kan ook zijn dat de hond geen of pas klachten krijgt op hele late leeftijd. 

In Nederland is er nog geen Beagle DNA test voor PRA. Dat maakt het uitsluiten van deze ziekte erg lastig. Een oogonderzoek naar PRA is pas mogelijk als er symptomen aanwezig zijn. 

 

PRA is een Enkelvoudig recessief overervende aandoening: Dit betekent dat twee ‘vrije’ ouderdieren deze aandoening niet kunnen doorgeven aan een volgende generatie. Hun pups zullen automatisch vrij zijn, omdat beide ouders enkel gezonde genen meegeven.

ECVO is een speciaal oogonderzoek naar erfelijke oogziekten bij honden. Dit onderzoek wordt alleen gedaan door dierenartsen die gespecialiseerd zijn in oogheelkunde.

 

Bij het ECVO-oogonderzoek doet een gespecialiseerde dierenarts onderzoek naar een groot aantal afwijkingen van het oog.

Voorbeelden hiervan zijn:

  • Staar (cataract)
  • entropion 
  • ectropion
  • membrana pupillaris persistens (MPP) waarbij er resten van de embryonale bloedsomloop op de lens achterblijven.
  • erfelijke netvliesaandoeningen waar de hond blind van kan worden.

 

Heupdysplasie (HD) is een ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten. Het kan erfelijk zijn, maar omgevingsfactoren spelen ook een rol bij de ontwikkeling. Een hond kan veel last hebben van HD, maar dat hoeft niet. Aan de buitenkant kun je niet zien of een hond HD heeft, dus als je hond goed kan lopen, hoeft dat nog niet te zeggen dat zijn heupen perfect zijn. Daarom laten wij onze honden vanaf oktober 2023 testen op HD doormiddel van een röntgenfoto. Deze foto word beoordeeld door de Raad van Beheer. 

 

  • HD A (=negatief): De hond is op basis van de röntgenfoto vrij van HD; dit betekent niet dat je hond geen “drager” van de afwijking kan zijn.
  • HD B (=overgangsvorm): op de foto’s zijn kleine veranderingen zichtbaar die het gevolg zijn van heupdysplasie.
  • HD C (=licht positief) of HD D (=positief): je hond laat duidelijke veranderingen zien die passen in het ziektebeeld van HD.
  • HD E (=positief in optima forma): de heupgewrichten zijn ernstig misvormd.

Omdat rugproblemen een sluipend verloop hebben vinden wij het belangrijk om de rug van onze honden te laten controleren op eventuele aanwezige afwijkingen. Dit doen we door middel van een röntgen foto van de ruggengraat. Er word gekeken naar het aantal ruggenwervels (dit moeten er 7 zijn) en of er spondylose aanwezig is. Bij spondylose ontstaat er aan de zijkanten en onderkanten van de wervelkolom extra botvorming en dit kan voor irritatie en veel pijn zorgen, omdat er zenuwen beknelt kunnen raken. 

We krijgen een rapport mee van de dierenarts die wij ook indienen bij de Raad van Beheer.